796 008 905 [email protected] Obsługa: 8:00–20:00 codziennie
102 miejscowości w Polsce Akredytowani i Certyfikowani Egzaminatorzy
Wykrywacz Kłamstw
796 008 905
Bezpłatna konsultacja · 8:00–20:00
Zamów badanie
Obsługa: 8:00–20:00 · Badania: Pn–Pt 8:00–16:00 · Sb–Nd 8:00–15:00
[email protected] · Akredytowani i Certyfikowani Egzaminatorzy
Prawo

Badanie wariografem w państwach Unii Europejskiej — stan regulacji

Flagi Unii Europejskiej przed budynkiem instytucji

Prawo Unii Europejskiej nie harmonizuje dopuszczalności badania wariografem w postępowaniu karnym. Materia ta pozostaje w kompetencji państw członkowskich zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej. Niemniej standardy rzetelnego procesu wynikające z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz dyrektyw UE wyznaczają ramy, w jakich poszczególne państwa regulują badanie wariograficzne.

Polska — wyraźna regulacja ustawowa

Polski model oparty jest na trzech przepisach Kodeksu postępowania karnego:

Art. 199a KPK. Stosowanie w czasie badania przez biegłego środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu badanej osoby możliwe jest wyłącznie za jej zgodą. Przepisu art. 199 nie stosuje się.

Art. 192a § 2 KPK. W wypadkach, o których mowa w § 1, za zgodą osoby badanej biegły może również zastosować środki techniczne mające na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu tej osoby.

Art. 171 § 5 pkt 2 KPK. Niedopuszczalne jest (…) stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem.

Badanie jest dopuszczalne jako dowód, wymaga zgody osoby badanej i nie może być częścią przesłuchania.

Niemcy — niedopuszczalne w postępowaniu karnym

Niemiecki Bundesgerichtshof (Federalny Trybunał Sprawiedliwości) uznał w swoim orzecznictwie badanie wariograficzne za niedopuszczalne jako dowód w postępowaniu karnym. Zdaniem BGH metoda ta nie spełnia wymaganego w postępowaniu karnym standardu naukowej pewności wnioskowania. Orzeczenie jest wiążące dla praktyki sądowej, choć nie wyklucza badań prowadzonych w ramach własnej obrony oskarżonego poza procesem.

W niemieckim ustawodawstwie brak przepisu wprost zezwalającego lub zakazującego stosowania wariografu — obowiązuje ogólna zasada Strafprozessordnung (StPO), że dowód musi być metodologicznie wiarygodny.

Wielka Brytania — wąskie zastosowanie w nadzorze nad sprawcami

Wielka Brytania (od 2020 r. poza UE, nadal relewantny kontekst porównawczy) wprowadziła badanie wariografem jako narzędzie nadzoru nad sprawcami poważnych przestępstw seksualnych. Podstawa prawna:

  • Offender Management Act 2007, sekcje 28–30 — wprowadza obowiązkowe badanie wariograficzne dla sprawców wybranych przestępstw seksualnych w trybie probacji/nadzoru. Akt dostępny w oficjalnej bazie legislation.gov.uk.
  • Domestic Abuse Act 2021, sekcja 76 — rozszerza badanie wariograficzne na sprawców przestępstw przemocy domowej.

W postępowaniu karnym sensu stricto (etap dowodowy przed sądem) wariograf w UK nie jest używany jako dowód winy — to narzędzie zarządzania ryzykiem sprawcy po wyroku.

Belgia — praktyka operacyjna

Belgia dopuszcza badanie wariografem jako narzędzie śledcze policji, wykorzystywane głównie w fazie przedsądowej. Rezultat badania może pomóc w kierowaniu dalszego postępowania, lecz rzadko trafia jako samodzielny dowód do akt sądowych. Brak ustawowej regulacji na wzór polski — podstawą jest orzecznictwo i praktyka prokuratorska.

Francja, Włochy, Hiszpania — ogólna niedostępność

W tych państwach nie ma wyraźnych przepisów regulujących badanie wariograficzne. W praktyce sądowej wariograf nie jest wykorzystywany jako dowód w postępowaniu karnym. Oparcie na ogólnych zasadach postępowania dowodowego powoduje, że sądy nie przyjmują opinii wariograficznej ze względu na brak uznanego standardu naukowego.

Europejska Konwencja Praw Człowieka — ramy ogólne

Art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. 1993 Nr 61 poz. 284) gwarantuje prawo do rzetelnego procesu. Europejski Trybunał Praw Człowieka wyprowadził z tego przepisu zasadę prawa do nieobciążania samego siebie:

  • Saunders przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, skarga nr 19187/91, wyrok Wielkiej Izby z 17 grudnia 1996 r. — uznał, że prawo do milczenia i do nieoskarżania samego siebie należy do istoty rzetelnego procesu. Wyrok dostępny w bazie HUDOC.
  • Jalloh przeciwko Niemcom, skarga nr 54810/00, wyrok Wielkiej Izby z 11 lipca 2006 r. — rozszerzył ochronę przed wymuszaniem dowodów z ciała oskarżonego.

Badanie wariografem przeprowadzane dobrowolnie jest zgodne z tymi standardami.

Dyrektywy UE dotyczące postępowania karnego

Choć nie regulują wariografu wprost, trzy dyrektywy ustalają standardy chroniące oskarżonego:

  1. Dyrektywa 2012/13/UE z 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (Dz.U.UE.L. 2012, Nr 142, str. 1). Obowiązek pouczenia m.in. o prawie do milczenia.
  2. Dyrektywa 2013/48/UE z 22 października 2013 r. w sprawie prawa dostępu do adwokata (Dz.U.UE.L. 2013, Nr 294, str. 1). Prawo do obrońcy w czynnościach procesowych.
  3. Dyrektywa (UE) 2016/343 z 9 marca 2016 r. w sprawie domniemania niewinności (Dz.U.UE.L. 2016, Nr 65, str. 1). Art. 7 — prawo do milczenia i nieskładania wyjaśnień obciążających.

Wszystkie dyrektywy zostały implementowane do prawa polskiego w ramach Kodeksu postępowania karnego.

Tabela porównawcza

Państwo Dopuszczalność Podstawa prawna Zgoda
Polska Tak, jako opinia biegłego Art. 199a, 192a § 2 KPK Wymagana
Niemcy Nie, w postępowaniu karnym Orzecznictwo BGH —
Wielka Brytania Tylko w nadzorze post-wyrokowym Offender Management Act 2007, ss. 28–30 Ustawowy obowiązek
Belgia Narzędzie operacyjne policji Brak ustawy — praktyka Wymagana
Francja, Włochy, Hiszpania W praktyce nie stosowane Brak regulacji — zasady ogólne —

Podsumowanie

Polska regulacja — oparta na wyraźnych przepisach ustawy i wymogu zgody — jest jedną z najbardziej precyzyjnych w Europie. Brak harmonizacji unijnej oznacza jednak, że wyniki badania wykonanego w Polsce nie mogą być automatycznie uznane w innym państwie członkowskim. Każdorazowo decyduje prawo kraju, w którym toczy się postępowanie.

Źródła

  • Ustawa z 6 czerwca 1997 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz.U. 1997 Nr 89 poz. 555 z późn. zm.). ISAP
  • Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. 1993 Nr 61 poz. 284). ISAP
  • Dyrektywa 2012/13/UE (Dz.U.UE.L. 2012, Nr 142, str. 1).
  • Dyrektywa 2013/48/UE (Dz.U.UE.L. 2013, Nr 294, str. 1).
  • Dyrektywa (UE) 2016/343 (Dz.U.UE.L. 2016, Nr 65, str. 1).
  • Orzecznictwo Bundesgerichtshof — bundesgerichtshof.de
  • Offender Management Act 2007 (UK) — legislation.gov.uk
  • Domestic Abuse Act 2021 (UK) — legislation.gov.uk
  • ETPC, Saunders v. UK (19187/91, 17 XII 1996) — HUDOC
  • ETPC, Jalloh v. Germany (54810/00, 11 VII 2006) — HUDOC

Zobacz również

Zarezerwuj badanie wykrywaczem kłamstw

Skontaktuj się z nami, aby umówić termin badania. Konsultacja telefoniczna jest bezpłatna.

ZAREZERWUJ TERMIN
ZADZWOŃ: 796 008 905

Zarezerwuj badanie wykrywaczem kłamstw

Wykrywacz kłamstw dostępny w 102 miejscowościach w Polsce — badanie odbywa się u Ciebie w mieście.

Zarezerwuj termin Dowiedz się więcej